دلتاس از یکتاس

بخش دوم:اصالت فرد یا جامعه

برای ما پروردگار خویش را بخوان تا برایمان از آنچه زمین می‌رویاند، از سبزی و خیار و گندم و عدس و پیاز، بیرون آرد» (بقره، 61)؛ «از شما پیمان گرفتیم و كوه طور با بالای سر شما بردیم» (بقره، 63 و 93، و نساء، 154)؛ «سپس پشت بكردید و اگر كرم خدای متعالی و رحمتش نمی‌بود، از زیان‌كاران شده بودید» (بقره، 64)؛ «كسانی را كه از شما در روز شنبه تعدی كردند شناختید كه گفتیمشان: بوزینگان مطرود شوید» (بقره، 65؛ مائده، 60)؛ «كسی را كشتید و درباره آن كشمكش كردید و خدای متعالی آنچه را كه نهان می‌داشتید آشكار كرد» (بقره، 72)؛ «آن‌گاه دل‌هایتان سخت شد همچون سنگ یا سخت‌تر» (بقره، 74)؛ «گروهی از شما سخن خدای متعالی را می‌شنیدند و آن را تحریف می‌كردند» (بقره، 75)؛ «چرا هر‌وقت كه پیامبری چیزهایی برایتان آورد كه دل‌هایتان دوست نمی‌داشت، بزرگی می‌نمودید و گروهی از پیامبران را دروغ‌گو می‌خواندید و گروهی را می‌كشتید؟» (بقره، 87 و 91؛ آل‌عمران، 21 و112 و181 و183؛ و نساء 155)؛ هم پیامبران را به‌ناحق می‌كشید و هم كسانی را كه به انصاف فرمان می‌دهند» (آل‌عمران، 21)؛ «به شما گفتیم: از این در، سجده‌كنان، درون شوید» و به شما گفتیم: «در روز شنبه تعدی مكنید» و از شما پیمانی سخت گرفتیم» (نساء، 154)؛ «درباره مریم دروغی بزرگ گفتید» (نساء، 156)؛ «و گفتید: ما مسیح، عیسی پسر مریم و فرستادة خدای متعالی را كشتیم» و حال‌آنكه نه كشتیدش و نه بردار كردید» (نساء، 157).

قرآن كریم مكرراً اعمال نسل‌های گذشتة بنی‌اسرائیل را به یهودیان معاصر پیامبر گرامی اسلام(صلى الله علیه وآله) نسبت می‌دهد، و مثلاً خطاب به آنان می‌فرماید: «از فرعونیان رهایی‌تان دادیم كه عذابی سخت بر شما روا می‌داشتند؛ پسرانتان را سر می‌بریدند و زنانتان را زنده نگه می‌داشتند، و در این امور بلایی بزرگ از‌جانب پروردگارتان بود» (بقره، 49)؛ «دریا را برای شما بشكافتیم و نجاتتان دادیم و فرعونیان را غرقه كردیم در‌حالی‌كه شما می‌نگریستید» (بقره، 50)؛ «پس‌از موسی، گوساله پرستیدید» (بقره، 51 و 92؛ و نساء، 153)؛ و ستمكار شدید(51 و 92، بقره)؛ «سپس از شما درگذشتیم» (بقره، 52 و نساء، 153)؛ «تا شاید سپاس دارید» (بقره، 52)؛ «گفتید: «ای موسی، تو را باور نكنیم مگر‌اینكه خدای متعالی را آشكارا ببینیم» به‌همین‌جهت صاعقه، شما را كه می‌نگریستید، گرفت» (بقره، 55 و نساء، 153)؛ «آن‌گاه شما را از پسِ مرگتان، برانگیختیم تا شاید سپاس دارید» (بقره، 56)؛ «و ابر را سایبان شما كردیم و «منّ» و «سلوی» برایتان فرو فرستادیم» (بقره، 57)؛ «گفتید: ای موسی،.

منبع

بخش دوم:اصالت فرد یا جامعه

برای ما پروردگار خویش را بخوان تا برایمان از آنچه زمین می‌رویاند، از سبزی و خیار و گندم و عدس و پیاز، بیرون آرد» (بقره، 61)؛ «از شما پیمان گرفتیم و كوه طور با بالای سر شما بردیم» (بقره، 63 و 93، و نساء، 154)؛ «سپس پشت بكردید و اگر كرم خدای متعالی و رحمتش نمی‌بود، از زیان‌كاران شده بودید» (بقره، 64)؛ «كسانی را كه از شما در روز شنبه تعدی كردند شناختید كه گفتیمشان: بوزینگان مطرود شوید» (بقره، 65؛ مائده، 60)؛ «كسی را كشتید و درباره آن كشمكش كردید و خدای متعالی آنچه را كه نهان می‌داشتید آشكار كرد» (بقره، 72)؛ «آن‌گاه دل‌هایتان سخت شد همچون سنگ یا سخت‌تر» (بقره، 74)؛ «گروهی از شما سخن خدای متعالی را می‌شنیدند و آن را تحریف می‌كردند» (بقره، 75)؛ «چرا هر‌وقت كه پیامبری چیزهایی برایتان آورد كه دل‌هایتان دوست نمی‌داشت، بزرگی می‌نمودید و گروهی از پیامبران را دروغ‌گو می‌خواندید و گروهی را می‌كشتید؟» (بقره، 87 و 91؛ آل‌عمران، 21 و112 و181 و183؛ و نساء 155)؛ هم پیامبران را به‌ناحق می‌كشید و هم كسانی را كه به انصاف فرمان می‌دهند» (آل‌عمران، 21)؛ «به شما گفتیم: از این در، سجده‌كنان، درون شوید» و به شما گفتیم: «در روز شنبه تعدی مكنید» و از شما پیمانی سخت گرفتیم» (نساء، 154)؛ «درباره مریم دروغی بزرگ گفتید» (نساء، 156)؛ «و گفتید: ما مسیح، عیسی پسر مریم و فرستادة خدای متعالی را كشتیم» و حال‌آنكه نه كشتیدش و نه بردار كردید» (نساء، 157).

قرآن كریم مكرراً اعمال نسل‌های گذشتة بنی‌اسرائیل را به یهودیان معاصر پیامبر گرامی اسلام(صلى الله علیه وآله) نسبت می‌دهد، و مثلاً خطاب به آنان می‌فرماید: «از فرعونیان رهایی‌تان دادیم كه عذابی سخت بر شما روا می‌داشتند؛ پسرانتان را سر می‌بریدند و زنانتان را زنده نگه می‌داشتند، و در این امور بلایی بزرگ از‌جانب پروردگارتان بود» (بقره، 49)؛ «دریا را برای شما بشكافتیم و نجاتتان دادیم و فرعونیان را غرقه كردیم در‌حالی‌كه شما می‌نگریستید» (بقره، 50)؛ «پس‌از موسی، گوساله پرستیدید» (بقره، 51 و 92؛ و نساء، 153)؛ و ستمكار شدید(51 و 92، بقره)؛ «سپس از شما درگذشتیم» (بقره، 52 و نساء، 153)؛ «تا شاید سپاس دارید» (بقره، 52)؛ «گفتید: «ای موسی، تو را باور نكنیم مگر‌اینكه خدای متعالی را آشكارا ببینیم» به‌همین‌جهت صاعقه، شما را كه می‌نگریستید، گرفت» (بقره، 55 و نساء، 153)؛ «آن‌گاه شما را از پسِ مرگتان، برانگیختیم تا شاید سپاس دارید» (بقره، 56)؛ «و ابر را سایبان شما كردیم و «منّ» و «سلوی» برایتان فرو فرستادیم» (بقره، 57)؛ «گفتید: ای موسی،.

منبع